بر اساس اعلام مرکز آمار، نرخ بیکاری جمعیت ۱۵ساله و بیشتر ۷.۴ درصد اعلام شده است.

اصلی‌ترین خواسته جوانانی که طی دو هفته گذشته به دنبال اعتراض اقتصادی بازاریان، دست به تظاهرات زدند و به خیابان‌ها آمدند، «اشتغال و تأمین معیشت» بود. مطالبه به حقی که اصول ۲۸ و ۴۳ قانون اساسی هم بر آن تاکید کرده است ولی در طول ۴ دهه گذشته تمامی دولت‌ها به این موضوع کم‌توجه بوده‌اند.

از نگاه کارشناسان، عدم مشارکت زنان در اقتصاد و فراهم نکردن بستر حضور آنها در فعالیتهای اجتماعی و اقتصادی به منزله بی‌نصیب ماندن جامعه از بخش بزرگی از نیروی کار مولد و کاهش تولید ناخالص ملی است. هم‌اکنون بیش از سه میلیون و ۴۰۰ هزار کارگر بیمه‌شده در استان تهران وجود دارد که حدود ۳۰ درصد آنها را زنان تشکیل می‌دهند.

تعداد شاغلان کشور در  تابستان ۱۶۴ هزار نفر کمتر از تعداد شاغلان در بهار بود. جزییات بیشتر نشان می‌دهند که ۱۹۰ هزار نفر شغل از زنان در همین بازه زمانی کاسته شد که این دو نرخ بیانگر آن است که بخشی از مشاغل زنان در تابستان از آن مردان شده است. به نظر می‌رسد مهمترین عامل کاهش جمعیت شاغل در کشور، تعدیل نیروی همزمان با جنگ ۱۲ روزه بوده است.

رئیس سازمان اداری و استخدامی کشور گفت: براساس گزارش‌های بین‌المللی، تا سال ۲۰۲۷ حدود ۸۳ میلیون شغل از بین می‌رود و تنها ۶۳ میلیون شغل جدید ایجاد خواهد شد، در مجموع ۱۴ میلیون شغل حذف می‌شود.

بررسی داده‌های بازار کار بهار ۱۴۰۴ نشان می‌دهد نرخ بیکاری کشور کاهش یافته اما وضعیت بازار کار استان‌ها به جز چند مورد، با وخامت روبروست.

تاکنون در طرح بیمه بیکاری افرادی که از دوره های آموزشی فنی و حرفه ای برخوردار بودند مشمول طرح می شدند، اما طبق اعلام جدید وزارت کار،در طرح جدید دریافت‌کنندگان بیمه بیکاری شرایط جدیدی خواهند داشت.

سن ازدواج افزایش یافته و بسیاری از جوانان همچنان از خانواده‌ها حمایت مالی دریافت می‌کنند. این مسئله باعث شده بخشی از جوانان تمایل کمتری به پذیرش مشاغل سخت‌تر یا فیزیکی‌تر، مانند کارهای صنعتی، داشته باشند

بررسی نرخ بیکاری افراد ۱۵ ساله و بیش‌تر نشان می‌دهد که ۷.۶ درصد از جمعیت فعال (شاغل و بیکار)، بیکار بوده‌اند. بررسی روند تغییرات نرخ بیکاری حاکی از آن است که این شاخص، نسبت به سال قبل نیم درصد کاهش یافته است.

یک کارشناس بازار کار با اشاره به این‌که خیلی از جوانان و فارغ‌التحصیلان، سودای مهاجرت از کشور را در سر دارند و دیگر انگیزه‌ای برای ورود به بازار کار ندارند، می‌گوید: این به معنای این نیست که نرخ بیکاری ما پایین آمده و توسعه اقتصادی ایجاد کردیم؛ به این معناست که فرار از بازار کار و عدم انگیزه و تمایل به بازار کار شکل گرفته است؛ به خصوص در جوانان و فارغ‌التحصیلان.