طبق گزارشات رسمی متولیان امر ، حدود ۳۰ درصد جامعه زیر خط فقر قرار دارند ، شوربختانه هیچ طرح و برنامه ای متفاوت از طرحهای سترون ، ناکارا و بویژه توده‌ستایانه دولت‌های قبلی طراحی و اجرایی نشده و فقط مثل همیشه با عکس های یادگاری با کارگران روبرو هستیم .

یک تحلیل‌گر اقتصاد کلان معتقد است اگر توافق صورت بگیرد و تحریم‌ها لغو شوند، تورم در پایان سال ۱۵ تا ۱۸ واحد درصد کمتر از آغاز سال خواهد بود و نرخ تورم می‌تواند در مدار ۲۰ تا ۲۵ درصد قرار گیرد. از نظر او بدون دستیابی به یک توافق، پیش‌بینی ناامیدکننده صندوق بین المللی پول می‌تواند محقق شود.

استاندار گیلان با اشاره به برنامه هفتم توسعه و تکلیف دولت بر جذب سالانه ۲۰۰ میلیارد دلار، جذب سرمایه‌گذاری هزار میلیارد دلاری را ناشی از قانون برنامه دانست؛ هر چند او نیز نسبت به تحقق این امر ابراز تردید کرد.

یک تحلیل‌گر اقتصادی معتقد است اعلام نرخ مشارکت ۴۰ درصدی مهمترین عامل کاهش نرخ بیکاری بوده، نه ایجاد اشتغال.

یک کارشناس بازار کار می‌گوید: در حال حاضر کارگران به نتایج مذاکرات بین ایران و آمریکا چشم دوخته‌اند. ناکارآمدی سازوکارهای افزایش دستمزد سالانه کارگران در مقابل افزایش سرعت تورم در اقتصاد کشور منجر به گسترش فقر در بین جامعه کارگری شده است.

با اینکه آمارهای رسمی از کاهش نرخ بیکاری در پایان زمستان گذشته خبر می‌دهند ولی نگاهی به جزییات گزارش منتشر شده نشان می‌دهد که مهم‌ترین دلیل کاهش بیکاری، نه ایجاد اشتغال که کاهش جمعیت مشارکت کننده اقتصادی است.

حقوق بیمه بیکاری در سال ۱۴۰۴ برابر با ۵۵ درصد متوسط حقوق فرد است.

طبق اعلام مرکز آمار ایران، نرخ بیکاری در میان جمعیت ۱۵ سال و بیشتر کشور در پاییز امسال ۷.۲ درصد محاسبه شده که نسبت به مدت مشابه پارسال ۰.۴ درصد کاهش را نشان می‌دهد.

معاون وزیر جهاد کشاورزی در دولت روحانی معتقد است که با اعمال سیاست «فشار حداکثری» نرخ تورم به ۵۰ درصد خواهد رسید و نرخ رشد اقتصادی هم منفی می‌شود. همزمان اگر سیاست ارزی فعلی بر کشور حاکم باشد و نرخ ارز رها شود، ممکن است نرخ دلار تا پایان سال آینده رکوردشکنی‌های بزرگی داشته باشد.

یک فعال کارگری گفت: جوانان با حقوق ۹ الی ۱۰ میلیون تومان تمایلی برای کار ندارند. آنها با حداقل حقوق وزارت کار و ۸ ساعت کار در روز، حتی اگر در خانه‌ی پدر و مادر خود هم باشند، باز هم نمی‌توانند آنطور که می‌خواهند زندگی کنند؛ بنابراین ترجیح می‌دهند ۸ ساعت وقت خود را صرفِ کار در کارگاه‌ها و برای کارفرما نکنند و دست از پیدا کردنِ کار می‌کشند.