هم میهن نوشت: هر بار که خبر اختلاسی منتشر می‌شود، این سوال شکل می‌گیرد که زمینه بروز چنین تخلفات و سوءاستفاده‌هایی در سیستم اقتصادی چیست؟

دنیای اقتصاد نوشت: بیاییم فرض کنیم فرآیند تجاری ما مانند بسیاری از کشورها، بازارمحور بود. یعنی بازار تعیین می‌کرد چه کالایی صادر شود، چه کالایی وارد شود و بازار ارز نیز آزاد بود و صادرکننده و واردکننده هیچ‌گونه تعهدی به دولت به خاطر مالکیت ارز نداشتند و بانک مرکزی نیز وظیفه تسویه تجاری و تخصیص و تامین را بر عهده نداشت.

عباس عبدی در اعتماد نوشت:با انتشار خبر پرداخت چند میلیارد دلاری به چای دبش دوباره بحث تکراری فساد داغ شد. همزمان خبری از سوی دادستان قم منتشر شد که از پرداخت ۲۴۴ فقره وام ازدواج جعلی خبر می‌داد

کاربران خبرآنلاین به طرح این سوال که برای پیشگیری از ایجاد فسادهای بزرگ اقتصادی در کشور چه باید کرد، پاسخ دادند.

در روزهای اخیر یکی از تاسف‌بارترین اخبار اقتصادی و اجتماعی کشور ، معطوف به افشا فساد مالی – ارزی ۳/۷ میلیارد دلاری تحت پوشش واردات چای و ماشین آلات تخصصی صنعت چای برای ایجاد شهر چای و توسعه کارافرینی توسط شرکت چای دبش بود .

در حالی که مقامات دولت در حال تبریک و تهنیت و تشکر بابت کشف فساد بزرگ در بخش واردات چای هستند، بررسی‌ها نشان میدهد ابعاد پرونده چندان روشن نیست.

فضای خبری این روزها تحت تاثیر فساد مالی شکل گرفته پیرامون واردات چای به کشور است .

سازمان برنامه و بودجه در حالی حداکثر قیمت دلار تا پایان سال جاری را برابر با ۵۲ هزار تومان پیش‌بینی کرده است که امروز بهای هر دلار آمریکا در بازار ایران بار دیگر کانال پنجاه هزار تومان را پس گرفت .

اخیرا شنیده می‌شود یکی از مسئولین بانک مرکزی مصاحبه‌ای انجام داده که در آن به شدت به عناصر متخلف در بازار ارز می‌تازد و با انواع تهدیدات و الفاظ خاص، متخلفان را و مخصوصا صرافان را مورد عتاب قرار می‌دهد؛ البته کسی با تخلف موافق  نیست و طبعا با متخلفین هم همدل نیستیم.