بررسی داده‌های اوپک نشان می‌دهد در بین سال‌های ۱۹۸۳ الی ۲۰۲۲، صادرات نفت به ازای هر نفر در سال ۱۹۹۴ در بیشترین میزان خود قرار داشته است. صادرات نفت به ازای هر نفر در این سال، برابر با ۱۶.۲۵ بشکه در کل سال است.

آخر چطور ممکن است کشوری تا این اندازه ثروتمند، این‌گونه فقیر باشد؟ آیا این باورکردنی است که کشوری با رتبه دوم گاز و رتبه چهارم در نفت، نه تنها در تامین انرژی جهانی جایگاهی نداشته باشد بلکه حتی در تامین انرژی مورد نیاز خود نیز دچار استیصال باشد؟

آخر چطور ممکن است کشوری تا این اندازه ثروتمند، این‌گونه فقیر باشد؟ آیا این باورکردنی است که کشوری با رتبه دوم گاز و رتبه چهارم در نفت، نه تنها در تامین انرژی جهانی جایگاهی نداشته باشد بلکه حتی در تامین انرژی مورد نیاز خود نیز دچار استیصال باشد؟

یک اقتصاددان معتقد است: کارشناسان اعتقاد دارند که ما روی بخش نفت نمی‌توانیم اتکا کنیم و تقریبا دیگر از سال آینده یا اثرات بخش نفت در رشد اقتصادی در حالت خوشبینانه وجود نخواهد داشت و یا در حالت بدبینانه، اگر تحریم‌های نفتی تشدید شود، حتی اثر آن در رشد اقتصادی منفی خواهد بود.

به رغم ارسال گزارش از سوی دولت، ایران در فهرست سیاه (کشورهای غیرهمکار) باقی ماند و کماکان موضوع اقدامات تقابلی خواهد بود.

تحریم منع یا محدودیتی است که با اتکا به وضع مجازات از سوی نهادها و ساختارهایی به مبادله میان کشور و طرف‌های تجاری بین‌المللی آن اعمال می‌شود.

یک کارشناس اقتصادی با اعلام اینکه شواف با اعداد و آمار بیش از واقعیات اقتصادی برای مسئولان دلچسب است، تاکید کرد به جای اینکه درباره رتبه صحبت کنید بهتر است درباره قدرت خرید و قدرت پول حرف بزنید والا شعبده‌بازی با اعداد سال‌هاست صورت می‌گیرد و دردی از ما دوا نکرده است.

رئیس کل اسبق بانک مرکزی خطاب به سید ابراهیم رئیسی نوشت: هم تاثیر تحریم‌ها را دیدیم و هم نتیجه ناکارآمدی تیم‌تان را.

اگر شرایط فعلی تداوم پیدا کند و این درگیری های منطقه ای تشدید شود و ایران یک نقش سازنده در فروکش کردن این درگیری ها نداشته باشد من خیلی  به آینده نرخ ارز و شکوفایی اقتصاد خوش بین نیستم.

اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی تهران در واکنش به درخواست تحریم کالاهای ایرانی از سوی اتاق بازرگانی اربیل عراق، با اشاره به پیوندهای تاریخی دیرینه و علقه‌های فرهنگی هزاران ساله دو ملت از جامعه تجار و بازرگانان ایران و عراق خواست که رنج‌های دیرینه برای دستیابی به میراث امروز را فراموش نکنند و با چنگ زدن به بندهای مودت، با سینه‌ای گشاده آینده درخشان توسعه همکاری‌های دوجانبه را مدنظر داشته باشند.