به گزارش فرارو تداوم جنگ افزایش نااطمینانی اقتصادی، محدودیتهای تجاری و اختلال در زنجیره تامین را منجر می شود؛ بطوریکه روند تولید کند خواهد شد.
از سوی دیگر دسترسی به قطعات وارداتی سخت تر شده و هزینه های تولید افزایش می یابد. در چنین شرایطی دو شرکت بزرگ خودروساز کشور احتمالا تمرکز خود را بر حفظ حداقل سطح تولید، داخلیسازی قطعات و مدیریت منابع مالی قرار خواهند داد؛ اما در سناریوی دوم در صورت کاهش تنش یا توقف درگیری ها و به دنبال آن ثبات نسبی اقتصادی شاهد پیامدهای مثبتی همچون بهبود روابط تجاری، تسهیل واردات قطعات و کاهش هزینه های تولید خواهیم بود.
با این حال توقف جنگ نیز لزوماً به معنای بازگشت سریع این صنعت به شرایط مطلوب نخواهد بود؛ چراکه دومین صنعت بزرگ کشور در ۱۴۰۴ نیز نتوانست به کارنامه قابل قبولی دست پیدا کند. از سوی دیگر در حالی آغازگر سال جدید هستیم که وعدههای خصوصیسازی به نتیجه نرسیده، سیاستهای قیمتی همچنان مبهماند، واردات قفل است و تحریمها در حال گسترش است.
بدین ترتیب سال ۱۴۰۵ که قرار بود با امید به «احیای صنعت خودرو» آغاز شود، اکنون به سالی سخت و فرساینده برای خودروسازی ایران بدل شده است؛ سالی که در آن تلاقی بحرانهای سیاسی، تحریمهای بینالمللی، بیثباتی ارزی و سیاستگذاری متناقض و جنگ این صنعت را به نقطهای حساس رسانده است.
۲۲۳۲۲۹