برخی منابع اذعان میکنند که رفتوآمد مدیران شرکتهای خودروساز بیشتر برای تامین قطعات چینی بهنسبت ارزانتر از قطعهسازان داخلی است. این منابع تاکید میکنند که در حال حاضر بدهی خودروسازان به فعالان صنعت قطعه از مرز ۶۰هزار میلیارد تومان گذر کرده و دغدغهای هم برای پرداخت بدهی نیست. اما گرایش خودروسازان داخلی به چینیها تنها برای تامین قطعه نیست، بلکه عملکرد و برنامهریزی آنها را برای تولید خودروی اقتصادی یا دیگر محصولات وعدهدادهشده، تحتتاثیر قرار داده است. بدینترتیب به نظر میرسد که خودروسازان کشور، برخلاف گذشته چندان حاضر به گرفتن ژست داخلیسازی در صنعت خودرو نیستند و به طور علنی برای تامین قطعه از منابع چینی در تلاش هستند.
از سوی دیگر برخی از خودروسازان کشور (بهخصوص تولیدکنندگان بخش خصوصی) که سال گذشته با تشویق سیاستگذار خودرو برای تولید محصولات اقتصادی یا ارزانقیمت اقدام به سرمایهگذاری کرده و فعالیتهای مقدماتی را در این زمینه انجام دادند، تاکید دارند که با رویکرد جدید سیاستگذار نسبت به همکاری با قطعهسازان و خودروسازان چینی، حالا امیدی به حمایتهای دولت در این زمینه ندارند. از پنج سال پیش همراه با تشدید تحریمهای ثانویه و قطع ارتباط با شرکای خارجی، داخلیسازی خودرو و قطعات با شدت بیشتری از سوی سیاستگذار خودرو پیگیری شد؛ بهطوریکه نهضت داخلیسازی قطعات از سال ۱۳۹۸ آغاز شد و با برگزاری ۵ میز داخلیسازی، ارقام بزرگی در جهت صرفهجویی ارزی اعلام شد.