مهدی پازوکی اظهار داشت: اینکه قرار بر این گذاشته است تا شنبه به جای پنجشنبه تعطیل شود، تصمیمی است که قطع به یقین به نفع مناسبات اقتصادی ایران خواهد شد. امیدوارم که این تصمیم که بخردانه است، به قانون تبدیل شود تا بلکه قدمی مثبت در راستای ترمیم فضای کدر و مملو از مانع اقتصادی برداشته شود.
فقط سه روز با دنیا مراوده داریم
تحلیلگر مسائل اقتصادی در ادامه گفت: الان که در ایران روزهای پنجشنبه و جمعه تعطیل است و در دنیا شنبه و یکشنبه تعطیل است، موجب شده عملاً فقط سه روز در هفته با دنیا ارتباط داشته باشیم و قرار و مدار مالی بگذاریم. اما اگر شنبه تعطیل شود، ارتباط سه روزه ۵ روز میشود که این میتواند به مراودههای بیشتر بانکهای داخلی با سیستم بانک جهانی کمک کند. همچنین بنگاههای اقتصادی هم در این بین فرصت زیادی برای تبادل نظر و همچنین عقد قرارداد با طرفین خارجی خواهند داشت. بر همین اساس تاًکید میکنم، هیچ دلیل و بهانهای نباید جلوی این تصمیم بزرگ و بخردانه را بگیرد.
او افزود: همچنین باید متذکر شد، اینکه تعطیلی پنجشنبه به شنبه منتقل شود، عملاً هیچ مشکلی برای سیستم اداری و اجرایی کشور نخواهد داشت. یعنی با یک برنامه ریزی دقیق و کارشناسی که به قاعده کار سختی نمیتواند باشد، همه امور پنجشنبه به جمعه منتقل میشود و شنبه هم روز تعطیلی رسمی و سراسری برای همه دستگاهها خواهد بود. مهم این است که ایران با این تصمیم شرایط را برای همکاری و مبادلههای بانکی با بانکهای کشورهای دیگر فراهم میکنیم و به همین دلیل امیدوارم هیچ مشکلی از این بابت خودنمایی نکند.
ایران میخواهد با دنیا کار کند
این چهره خاطرنشان کرد: تعطیلی شنبه سیگنالی مثبت به دنیا است و این پیام را به جامعه جهانی میدهد که ایران میخواهد با دنیا کار کند و در بازارهای جهانی به طور جدی فعال باشد. پس اگر این تصمیم به طور رسمی اعلام شود، کشورهای دیگر هم به این نتیجه خواهند رسید که بازار ایران را نسبت به گذشته جدیتر بگیرند. در واقع تحقق این مهم میتواند گام بلندی برای رهایی اقتصاد ایران از محدودیتهای خرد کننده و هزینه ساز باشد.
وی توضیح داد: البته تعطیلی شنبه مخالفانی جدی دارد و با بهانههایی که ریشه در تفکر و رویکرد ایدوئولوژیک دارند، مصرانه با این تصمیم مخالفت میکنند. نظر دادن درباره رویکرد ایدوئولوژیک در تخصص من نیست. اما میتوانم بگویم، این طرح به قدری مهم و تاثیرگذار است که بی تفاوتی نسبت به آن با هیچ عذر و بهانهای توجیه نخواهد شد.
۲۱۷