ناترازی انرژی، قطعی برق، آلودگی هوا و درخواست‌های مکرر صرفه‌جویی در مصرف گاز طبیعی این روزها نقل و نبات هر محفل سیاسی و اقتصادی در سطوح کلان مدیریتی است. برخی مدیران وزارت نفت حتی اعلام کردند که دیگر ناترازی مطرح نیست و با کمبود انرژی روبه‌رو هستیم.

گرچه مرور بر درد می افزاید و می نویسم تا آیندگان بدانند چه کردند با این سرزمین، گرچه این یادداشت سرزخم های عمیقی را می گشاید که نگارنده با آن آشناست! خلاصه آن این است که با کینه توزی یک سال درآمد نفتی ایران در پرونده کرسنت تباه کردند!

گویی نظام حکمرانی در ارتباط با مردم به این فرمول دست یافته کـه رانـت سیاسـی مال من، منابع طبیعی مال شما. ترجمه اش این است که من انرژی ارزان می دهم تا بسوزانید، هدر بدهید و حالش را ببرید به شرط آنکه کاری به کار من نداشته باشید!

گاز برخی از مناطق کشور امروز ۱۰ ساعت قطع می‌شود.

روسیه، بزرگترین کشور دنیا، منابع عظیم نفتی و گازی در اختیار دارد، اما جنگ دو ساله با اوکراین موانع زیادی برای فروش و صادرات این ذخایر و تولیدات ایجاد کرده است. 

گاز برخی از مناطق کشور ۸ ساعت قطع می‌شود.

گاز مشترکان برخی از مناطق کشور دوشنبه اول بهمن ۱۴۰۳ بین ۸ الی ۱۲ ساعت قطع خواهد شد.

رؤسای جمهور روسیه و ایران، روز گذشته یک معاهده جامع راهبردی در مسکو امضا کردند؛ یکی از محورهای این سند که روس‌ها تا سه ماه پیش زیر بار امضایش نمی‌رفتند، موضوع صادرات گاز به ایران است. ایران با یک بحران گازی مواجه است و برای تأمین نیازهای خود، به دنبال گاز است، چه گاز ترکمنستان باشد و چه گاز روسیه اما آیا ابعاد و عمق این قرارداد واقعی است  و می‌توان روی آن حسابی باز کرد؟ برای پاسخ به این پرسش باید به یک نکته مهم را با دقت مرور کرد: «تاریخ روابط انرژی ایران و روسیه.»

عراق تصمیم دارد به واردات گاز از ایران پایان دهد و به زودی توافقی را برای توسعه چهار میدان نفتی در کرکوک و کاهش گازسوزی با شرکت نفتی بریتانیایی «بریتیش پترولیوم» نهایی خواهد کرد.

پیک بار ایران و روسیه در ۲ فصل مختلف تابستان و زمستان رخ می دهد و روسیه در ۱۰سال اخیر ۱%رشد تولید(روسیه ۱۲۰۰Twhو ایران۳۸۹TWh) داشته است. پروژه های انتقال برق روسیه به ایران از ۲ کریدور《AGIR》و《AIR》از مسیرهای گرجستان-ارمنستان و آذربایجان، گام مهم توسعه دیپلماسی اقتصادی است!