ورود راهبردی شورای‌عالی هماهنگی اقتصادی دولت، از طریق تغییر پارادایم از مداخلات دستوری به سمت «مدیریت هوشمند عرضه و تقاضا»، ورق را به نفع ثبات پولی برگردانده است.

​​​​​​​اگرچه چالش های ساختاری مانند رشد بی امان نقدینگی، موجب افت مداوم ارزش پول ملی و رشد نرخ ارز شده، اما بررسی ها نشان می دهد در چالش ارزی اخیر، اتفاقاتی در حوزه نفت، نقش مهمی ایفا کرده است.

کاش دولت به‌جای اتخاذ تصمیمات تورم‌زایی که در نهایت به کوچک شدن سفره معیشتی مردم منتهی می‌شود، همان مالیات را از فعالان اقتصادی می‌گرفت، چرا که لااقل درآمد حاصل از مالیات قرار است خرج زیر ساخت‌های کشور و مردم بشود ولی تزریق ارز و منابع هنگفت به این سیاهچاله‌ها عایدی غیر از تورم و بروز التهاب برای آحاد جامعه ندارد.

مردم، صرفاً متغیرهای آماری یا مصرف‌ کنندگان منفعل نیستند؛ آنان سرمایه‌ های گرانبهای هر کشور و ستون اصلی ثبات سیاسی و اجتماعی‌ اند.  فرسایش اعتماد عمومی و سرمایه اجتماعی، هر سیاست اقتصادی (حتی اگر در ظاهر درست طراحی شده باشد )را بی ‌اثر یا حتی مخرب خواهد کرد.

طرح کالابرگ و پرداخت یارانه جدید با سیلی از اعداد متناقض، توضیحات ناتمام و پرسش‌های بی‌پاسخ روبه‌رو شده و همین وضعیت، بیش از خود تصمیم، افکار عمومی را دچار سردرگمی کرده است

مسعود پزشکیان رئیس جمهوری با حذف ارز ترجیحی ۲۸۵۰۰ تومانی کالاهای اساسی وانتقال آن به انتهای زنجیره که همان مردم هستند، اقدام شجاعانه ای را رقم زد که شاید درپنجاه سال اخیر از نظر اقتصادی کم نظیر یا بی‌نظیر باشد.

مشاور اقتصادی رئیس‌جمهور از تداوم حمایت‌های معیشتی دولت چهاردهم خبر داد و تأکید کرد که با وجود همه محدودیت‌ها، هدف اصلی دولت رساندن یارانه به سفره مردم و ادامه اجرای طرح کالابرگ است.

بررسی ارقام و احکام بودجه نشان می‌دهد که فاصله میان آنچه نوشته شده و آنچه در عمل اتفاق افتاده است، همچنان عمیق و نگران‌کننده باقی مانده و وعده اصلاح ساختار، مهار هزینه‌ها و هدفمند کردن منابع در حالی تکرار شده است که فشار اصلی نه بر گلوگاه‌های اتلاف منابع، بلکه بر بخش‌های شفاف و مولد اقتصاد وارد شده است.

در روزهای اخیر، مباحثی درباره نقش مجلس در ایجاد یا تشدید تورم در کشور مطرح شده است.

در شرایطی که اقتصاد ایران سال‌هاست زیر فشار تحریم‌های خارجی و محدودیت‌های داخلی قرار دارد و عملا درگیر یک جنگ تمام‌عیار اقتصادی است، بدیهی‌ترین انتظار از دولت آن است که از معدود ظرفیت‌های باقی‌مانده برای کاهش فشارها صیانت کند.