از آن‌جا که درآمد خانوارها بر اثر تورم کاهش می‌یابد، آن‌ها مجبور به کاهش مصرف شدند و بسیاری از خانورها را به عمق فقر سوق داده است.

از سال ۱۴۰۰ شاهد یک نقطه عطف در تغییر پارادایم حاکم بر اقتصاد سیاسی کشور هستیم که ردپای آن را در همین ارقام بودجه‌های سالانه می‌توان پیدا کرد. مصادیق این تغییر نگرش را می‌توان در برخی مصوبات دید.

یک تحلیلگر اقتصادی معتقد است: دولت فشار افزایش حدود ۵۰ درصدی مالیات‌ها را معطوف دهک‌های محروم کرده است. براساس تصمیم دولت، فردی که ۱۲ میلیون حقوق دریافت می‌کند، از سال ۱۴۰۳ باید مالیات بر درآمد پرداخت کند.

یک کارشناس اقتصادی معتقد است: عادت کردن اقتصاد ایران به تورم مزمن و بالا، به قیمت استهلاک تدریجی بسیاری از زیرساخت‌ها یا از بین رفتن انگیزه‌ها و بی‌اثر شدن و حتی معکوس شدن سازوکارهای متعارف اقتصاد تمام شده است.

یک کارشناس اقتصادی می‌گوید: عادت کردن اقتصاد ایران به تورم مزمن و بالا، به قیمت استهلاک تدریجی بسیاری از زیرساخت‌ها یا از بین رفتن انگیزه‌ها و بی‌اثر شدن و حتی معکوس شدن سازوکارهای متعارف اقتصاد تمام شده است.