اجلاس شانگهای آغازی مبارک برای جدا شدن قدرت شرق از بلوک غرب است.

بنظر نمی رسد که با توجه به لطماتی که کشورهای عضو بریکس در تجارت با غرب خواهند دید در راستای تحقق کنار گذاردن دلار از معاملات فیما بین حد اقل در دهه پیش رو ، اقدام جدی بعمل آورند.

با پایان اجلاس سه روزه بریکس در شهر قازان روسیه؛ این پرسش مطرح شده که دستاورد نشست‏‌ها، دیدارها و حواشی سفر مسعود پزشکیان، رئیس‏‌جمهور ایران به روسیه چه بود و ایران چطور می‌تواند از حضور در این سازمان در شرایطی که با بحران‌هایی در منطقه و فرامنطقه‏‌ دست و پنجه نرم می‌کند، بهره ببرد؟

اطلاعات نوشت:سازمان همکاری شانگهای یک سازمان همکاری منطقه ای است. دو کشور بسیار مهم آن یعنی چین و هند بیشترین تعامل را با غرب به ویژه ایالات متحده آمریکا دارند و مبادلات پولی و بانکی و اقتصادی آنها عمدتا با حوزه دلار است.

دنیای اقتصاد نوشت:عضویت ایران در پیمان شانگهای،برای برخی از جناح‌های سیاسی سوءتفاهم‌هایی را به وجود آورده است.

همم میهن به نقل از محمد لاهوتی، عضو اتاق بازرگانی تهران و رئیس کنفدراسیون صادرات ایران نوشت: عضویت در سازمان همکاری شانگهای می‌تواند برای ما مزیت‌های خوبی داشته باشد و حتی تخفیف‌هایی را در نظر بگیرد، ولی کشورهای عضو سازمان به‌خاطر عدم عضویت ایران در FATF تجارت خود با ایران را کاهش دادند.

پیوستن ایران به پیمان «امنیتی-اقتصادی» شانگهای که از دست کم از ابتدای دهه۹۰ شمسی جز اهداف دولت ها بوده حالا در دولت سیزدهم محقق شده است. اما ایران در چه شرایطی خواهد توانست از ظرفیت شانگهای برای رونق تولید بهره برداری کند؟

ولی‌الله افخمی رئیس اسبق سازمان توسعه تجارت در دنیای اقتصاد نوشت:گفته بودند عضویت ایران در پیمان شانگهای اسباب بهبود روابط با یکایک اعضای این گروه شده و ظرفیت‌های اقتصادی جدیدی را برای کشور به ارمغان خواهد آورد. عضویت در پیمان شانگهای جایگاه ایران را به قدری ارتقا خواهد داد که بدون امتیازدهی به غرب شرایط تحریمی را خنثی کرده و روابط اقتصادی را بهبود خواهد بخشید.