قطع اینترنت چقدر به اقتصاد دیجیتال و اقتصاد ملی ایران خسارت وارد کرده است؟ این سئوالی است که این روزها بسیار در فضای اقتصاد ایران به گوش می‌رسد .

در اوایل دهه ۷۰ میلادی و با روی کار آمدن دولت سالوادور آلنده در شیلی که هدف کوتاه‌کردن دست شرکت‌های آمریکایی از منابع طبیعی کشور را دنبال می‌کرد، با تحریک عوامل بیگانه تظاهرات مخالفان دولت تشدید شد.

مشاهدات میدانی از بازارهای کوچک و بزرگ تهران، پنجشنبه، دوم بهمن ماه، نشان می‌دهد که فعالیت واحدهای صنفی در سطح شهر ادامه دارد و اغلب مغازه‌ها باز هستند، هرچند میزان مراجعه و خرید در بسیاری از بازارها پایین‌تر از حد معمول گزارش می‌شود.

اعتراضات اخیر بازاریان که ریشه در نابسامانی شرایط اقتصادی دارد، علاوه بر نحوه سیاست‌گذاری‌های غلط دولت‌ها در فضای کسب و کار، به نوع اجرای همان سیاست‌ها هم مرتبط است.

حضور پرشور آحاد مردم در راهپیمایی همبستگی ملی، نباید دولت را به این اشتباه اندازد که مطالبات اولیه اقتصادی بازاریان تأمین یا فراموش شده است.

براساس پیگیری های خبری امروز ۲۰ دی بازار طلا در شهر تهران در شرایط تعطیل و نیمه تعطیل قرار داشته و از آنجایی که قیمتی در بازار اعلام می شود ، معامله ای نیز صورت نمی گیرد.

من با سیاست پول‌پاشی مخالفم. علاوه بر این تغییر نرخ ارز نباید به این شکل اجرا شود. دو ماه دیگر اگر همه قیمت‌ها بالا برود، چه کار باید کرد؟

اتاق اصناف مرکز استان همدان ضمن تاکید بر حل مشکلات اقتصادی صراحتاً اعلام کرد اصناف هیچ‌گاه در کنار جریانات معاند، مخالف و برانداز نبوده و نخواهند بود و هر گونه سوء استفاده سیاسی از مطالبات اقتصادی مردم را مردود می‌داند.

اصناف به نوسان بازار ارز و بی‌اعتمادی به آتیه اقتصاد اعتراض دارند؛ چیزی که حیات و ممات اصناف به آن وابسته است. می‌گویند با تغییرات شدید فعلی در بازار ارز، مغازه‌دار و تولیدکننده آچمز شده؛ نه می‌توان فروخت و نه می‌توان برای خرید برنامه‌ریزی کرد.

اعتراض جمعی از بازاریان گرچه فراگیر نبود ولی آنچه مهم است باید دید اصل اعتراض چیست؟ و آن را باید درک کرد و با آسیب‌شناسی و فهم درست با آن روبرو شد. بگذارید از کلیپ یک کاسب بازار در فضای مجازی بشنویم تا با بخشی از مشکل آشنا شویم.