کاربران خبرآنلاین به ابعاد مختلف کاهش اشتغال زنان و مشاغل پایدار دست زدند.

تعداد شاغلان کشور در  تابستان ۱۶۴ هزار نفر کمتر از تعداد شاغلان در بهار بود. جزییات بیشتر نشان می‌دهند که ۱۹۰ هزار نفر شغل از زنان در همین بازه زمانی کاسته شد که این دو نرخ بیانگر آن است که بخشی از مشاغل زنان در تابستان از آن مردان شده است. به نظر می‌رسد مهمترین عامل کاهش جمعیت شاغل در کشور، تعدیل نیروی همزمان با جنگ ۱۲ روزه بوده است.

بانک مرکزی با ابلاغ بخشنامه‌ای به ۲۳ بانک عامل از افزایش سقف فردی تسهیلات قرض‌الحسنه «اشتغال و مشاغل خانگی» و «رسته‌های شغلی مصوب کمیسیون عملیات پولی و اعتباری بانک مرکزی» و نیز «تسهیلات کارفرمایی» خبر داد.

یک تحلیل‌گر اقتصادی معتقد است اعلام نرخ مشارکت ۴۰ درصدی مهمترین عامل کاهش نرخ بیکاری بوده، نه ایجاد اشتغال.

یک کارشناس اقتصادی با گمراه کننده خواندن گزارش‌های اشتغال، تاکید دارد گزارش‌های رسمی این سیگنال را به سیاستگذار می‌دهند که کشور در مسیر درستی قرار دارد، حال آن‌که چنین نیست.

یک کارشناس بازار کار می‌گوید: در حال حاضر کارگران به نتایج مذاکرات بین ایران و آمریکا چشم دوخته‌اند. ناکارآمدی سازوکارهای افزایش دستمزد سالانه کارگران در مقابل افزایش سرعت تورم در اقتصاد کشور منجر به گسترش فقر در بین جامعه کارگری شده است.

با اینکه آمارهای رسمی از کاهش نرخ بیکاری در پایان زمستان گذشته خبر می‌دهند ولی نگاهی به جزییات گزارش منتشر شده نشان می‌دهد که مهم‌ترین دلیل کاهش بیکاری، نه ایجاد اشتغال که کاهش جمعیت مشارکت کننده اقتصادی است.

تغییرات سریع در فناوری و تغییر نیازهای اجتماعی، چشم‌انداز بازار کار را دگرگون کرده است.

آخرین آمار سازمان تامین اجتماعی نشان می‌دهد کل بیمه‌شدگان اجباری این سازمان در سال گذشته حدود ۱۶ میلیون نفر بوده است؛ اگر این رقم را در کنار جمعیت فعال کشور یعنی حدود ۲۶ میلیون و ۴۶۲ هزار نفر قرار دهیم، یعنی حدود ۱۰ میلیون از جمعیت فعال کشور تحت پوشش سازمان تامین اجتماعی نبوده‌اند.

یکی از بزرگترین معضلات اقتصاد ایران به شکل عام و به خصوص توسعه صنعتی، استفاده نکردن از ظرفیت بالقوه ۵۰ درصدی بانوان جامعه است که کشور را از یک قوه محرکه و موتور توانمند پیشرفت بازداشته است.