در جهانی که جنگ اقتصادی و حمایت از تولید داخل با ابزار و سلاح تعرفه هاست، متاسفانه دولت ایران از این ابزار مهم، کمترین بهره را گرفته و بسیار غیرکارشناسی تصمیمگیری میکند.
انتشار پیوست مکاتبه معاون اول رییس جمهور در کاهش سود بازرگانی ردیف تعرفه ها بر اساس جدول مذکور بدون در نظر گرفتن نوع تعرفه ها و تفکیک محصولات نهایی و واسطه ای و مواد اولیه و فارغ از این موضوع که این ردیف تعرفه ها ساخت داخل دارند یا خیر؟! و بدون انجام بررسی کارشناسی تعرفه در جهت حمایت از ساخت داخل، تکرار تجربه تلخ سال ۱۴۰۰ و بر هم زدن نظم و نظام تعرفه هاست که از دولت محترم بعید بهنظر میرسید.
این اتخاذ تصمیم بی پایه و اساس برای کاهش سود بازرگانی براساس جدول مذکور را باید با دقت نظر سایر کشور ها در تعیین ردیف تعرفه های مختلف مقایسه کرد که چگونه ردیف تعرفه ها را نسبت به کشور مبدا صادرکننده و با چه حساسیت هایی انتخاب می کنند تا تولیدکننده داخلی شان در فضای تولید و کسب و کارش احساس امنیت کند. به عنوان مثال کشور ترکیه بر تعرفه الیاف پلی استر صادراتی از ایران تعرفه ای خاص میگذارد تا از تولیدکننده خود حمایت کند و متاسفانه ما در تعیین تعرفهها از بیپایه و اساسترین سیستمها پیروی میکنیم . پرواضح است که وضعیت امروز صنعت و اقتصاد ما محصول سهلانگاریها و بیتفاوتیهای ما در قبال تولید ملی است.
اگر ما به رشد اقتصادی در برنامه توسعه هفتم میاندیشیم و اگر سرمایه گذاری برای تولید و جهش تولید برایمان مهم است گام اول آن حمایت از تولید داخل در مقابل واردات و اصلاح نظام تعرفه ای است؛ راهی که همه دنیا در پیش گرفته و ما به آن بی توجه ایم.
تعرفه مواد اولیه خام پایه و ماشینآلاتی که ساخت داخل ندارند باید صفر شود و در زنجیره های ارزش مانند صنعت نساجی باید افزایش پلکانی تعرفه ها از ابتدای زنجیره به سمت محصول نهایی مدنظر قرار گیرد و ضروری است تعرفه ها به نظام متناسب قبل از سال ۱۴۰۰ برگردد.
* کارشناس صنعتی و دبیرانجمن صنایع نساجی ایران
۲۲۳۲۲۵